Rekordowo niski zasięg pokrywy lodowej w pobliżu Svalbardu

Rekordowo niski zasięg pokrywy lodowej w pobliżu Svalbardu

Zasięg lodu dryfującego w pobliżu Svalbrdu osiąga rekordowo niskie wartości:

Źródło: @Istjenesten (http://polarview.met.no/)

Po przejściowym wzroście zasięgu pod koniec kwietnia tego roku, na początku maja odnotowano jego znaczny spadek i w chwili obecnej przyjmuje on wartości najniższe co najmniej od 1967 r. Zasięg lodu dryfującego w regionie przedstawia poniższa mapa.

Coraz wyższe temperatury…

Coraz wyższe temperatury…

…prognozowane są przy Morzu Łaptiewów. Wg ostatnich odsłon modelu GFS anomalia temperatury w ciągu kolejnych 10 dni może tam sięgnąć… 20°C. Latem nie jest to raczej częste. Sytuacja robi się nie tylko interesująca, ale i dosyć niepokojąca. Poniżej od lewej: prognozowana anomalia temperatury, norma temperatur dla tego okresu i prognozowana temperatura średnia.

Źródło: http://www.karstenhaustein.com

Wyjątkowo wysokie temperatury w Arktyce

Wyjątkowo wysokie temperatury w Arktyce

Wyjątkowo wysokie temperatury panują (i będą panować) a Arktyce. Chodzi głównie o wybrzeża Morza Łaptiewów i obszar bezpośrednio na południe od nich. Prognozuje się, że anomalia temperatury powietrza w ciągu najbliższych 10 dni sięgnie tam 16°C, co w okresie letnim nie zdarza się często.

Taka sytuacja, a w szczególności wysokie anomalie nad samym Morzem Łaptiewów, z pewnością wpłyną na stan lodu dryfującego w tym regionie. Średnia temperatura powietrza nad samym morzem przekroczy 2°C, a bliżej brzegu nawet 4°C. Dodatkowo już w chwili obecnej stan lodu na Morzu Łaptiewów jest daleki od idealnego, co doskonale widać na poniższej mapie.

Źródło: https://seaice.uni-bremen.de

Wczoraj w omawianym regionie temperatury przekroczyły znacznie 30°C. 31.0°C było w miejscowości Suhana, dziś należy się spodziewać nawet wyższych temperatur:

Źródło: Ogimet.

Należy mieć na uwadze, że średnia temperatura czerwca w latach 1961-1990 wynosiła w tej miejscowości 10.7°C, a najcieplejszy czerwiec wystąpił w 1945 (15.3°C). Jeśli prognozy nie ulegną zmianie, istnieje wysoka szansa, że rekord ten zostanie pobity. Nawet na samym wybrzeżu temperatury wzrosły wczoraj do 7°C, a lokalnie przy południowym wietrze do 17°C. Po początkowym szybkim topnieniu, zasięg pokrywy lodowej na Morzu Łaptiewów nie ulegał w ostatnich dniach większym zmianom. Należy się jednak liczyć z tym, że w tej sytuacji ulegnie to zmianie.

Regionalne zmiany zasięgu pokrywy lodowej w Arktyce.

Interesujący wydaje się wysoki zasięg pokrywy lodowej na Morzu Karskim. Wydaje się jednak, że i tu nadchodzący tydzień przyniesie duże zmiany.

Absurdalnie ciepła zima w Barrow (Alaska)

Absurdalnie ciepła zima w Barrow (Alaska)

Na początku minionej zimy świat obiegła informacja o tym, że dane meteorologiczne ze stacji Barrow na Alasce zostały automatycznie odrzucone jako błędne. Okazuje się, że niezwykła sytuacja na Alasce panowała nie tylko na początku zimy, ale przez cały okres od listopada do marca.
Żeby poznać kontekst, należy sobie uświadomić, że w latach 1923-2010 najwyższą średnią temperaturę okresu listopad-marzec notowano w 1935 r. i wynosiła ona -21.2°C. W kolejnych 30. leciach wynosiła ona przeciętnie:

  • -24.2°C (ciepły okres w Arktyce 1923-1952)
  • -24.3°C w okresie 1931-1960
  • -24.4°C w okresie 1941-1970
  • -24.7°C w okresie 1951-1980
  • -24.3°C w okresie 1961-1990
  • -23.9°C w okresie 1971-2000
  • -23.1°C w okresie 1981-2010

Ostatnie lata charakteryzują się gwałtownym wzrostem temperatury miesięcy listopad-marzec w Barrow, co związane jest z coraz późniejszym zamarzaniem mórz Beauforta i Czukockiego. Średnia temperatura tych miesięcy w okresie 1991-2017 wzrosła  do -22.1°C, a  w latach 1991-2018 do -21.9°C. Właśnie szczególnie ostatnia zima jest pod tym względem niezwykła, ponieważ średnia temperatura w/w miesięcy wyniosła w Barrow -15.5°C, czyli aż o 5.7°C więcej, niż najwyższa zanotowana wartość w latach 1923-2010. Gwałtowny wzrost temperatury w miesiącach listopad-marzec obserwujemy w Barrow przede wszystkim od roku 2014. Niezwykłość owej sytuacji najlepiej pokazuje poniższy wykres.

Bazując na danych 1923-2017 anomalia temperatury powietrza wyniosła w tym roku dla tych 5 miesięcy średnio +8.3°C, co stanowi 4.2 odchylenia standardowego. Dla średnich z lat 1923-2000 wartości te wynoszą odpowiednio +8.8°C i 5.3σ.

Jak już wspomniano wcześniej, sytuacja ta najpewniej związana jest z późnym zamarzaniem mórz Beauforta i Czukockiego. Przy dodatkowo sprzyjającej cyrkulacji atmosferycznej powietrze do Barrow napływa znad otwartych, nie pokrytych jeszcze lodem mórz arktycznych, co skutkuje temperaturami znacznie wyższymi, niż normalnie.

Poniżej: zasięg pokrywy lodowej Arktyki 22 listopada 2005 i 2017.

 

 

Niski zasięg lodu w Arktyce

Niski zasięg lodu w Arktyce

Wg japońskiej agencji JAXA w chwili obecnej zasięg pokrywy lodu dryfującego Arktyki jest drugi najmniejszy w historii pomiarów satelitarnych. Mniejszy zasięg mieliśmy tylko w roku 2016, wtedy jednak niesprzyjające topnieniu warunki atmosferyczne spowodowały w czerwcu znaczne spowolnienie zmniejszania zasięgu pokrywy lodowej.

Poniżej: zasięg pokrywy lodowej 16 maja 2018 wg JAXA:

W tym roku wyjątkowo niski był zasięg lodu dryfującego na Morzu Beringa. Niski zasięg w okresie zimowym spowodował, że wczesną wiosną roztopił się on całkowicie wyjątkowo wcześnie, co dodatkowo spowodowało szybszy, niż zwykle spadek zasięgu pokrywy lodowej na Morzu Czukockim. Najprawdopodobniej konsekwencją takiej sytuacji będzie szybki spadek zasięgu lodu na Morzu Beauforta w najbliższych miesiącach.

Źródło: https://sites.google.com/site/arcticseaicegraphs/regional

Poniżej: porównanie zasięgu pokrywy lodowej na Morzu Beringa 25 marca w ostatnich latach (Źródło).

Wczesną wiosną mieliśmy wyższe, niż w ostatnich latach, zasięgi na morzach Barentsa i Karskim. W przypadku tego pierwszego morza zasięg pokrywy lodowej już szybko spada i istnieje ryzyko, że jego ostateczny zasięg spadnie do sera bardzo wcześnie.

Jak już wspomniano, całkowity zasięg pokrywy lodu dryfującego Arktyki jest obecnie drugi najmniejszy w historii pomiarów satelitarnych (a wg rekonstrukcji drugi najmniejszy co najmniej w ciągu ostatnich 120 lat). Sytuację tę doskonale obrazuje poniższy wykres (źródło: http://meereisportal.de/).

Do końca kwietnia zasięg pokrywy lodowej Arktyki był zbliżony do zeszłorocznego. W maju topnienie przebiegało jednak znacznie szybciej, niż w 2017. Warto zwrócić uwagę, że w chwili obecnej zasięg lodu jest znacznie mniejszy, niż w roku 2012, kiedy wystąpiło absolutne (rekordowe) minimum zasięgu późnym latem. Powtórzenie się tak sprzyjających topnieniu warunków w okresie letnim niechybnie spowodowałoby, że tegoroczny zasięg byłby prawdopodobnie jeszcze niższy, niż ten z 2012 (w 2012 wyższy ogólny zasięg pokrywy lodowej mieliśmy dzięki wysokiemu jej zasięgowi na obszarach, gdzie lód i tak ulega całkowitemu topnieniu w okresie letnim). Niestety nie da się przewidzieć pogody, jaka w regionie arktycznym będzie panować kilka miesięcy wprzód, możemy więc jedynie powiedzieć, że ryzyko wystąpienia skrajnie niskiego zasięgu pokrywy lodu dryfującego Arktyki późnym latem tego roku jest bardzo poważne. Nie chcielibyśmy się kategorycznie wypowiadać na temat tego, jakie są szanse na rekord, ale jeśli mamy już podać jakieś liczby, to jest to 15-30%.

 

GISTEMP: sierpień 2017 globalnie drugi najcieplejszy w historii pomiarów

GISTEMP: sierpień 2017 globalnie drugi najcieplejszy w historii pomiarów

Wg serii GISTEMP średnia anomalia temperatury globalnej odniesiona do wielolecia 1951-1980 osiągnęła w sierpniu +0.85K i była drugą najwyższą dla sierpnia w latach 1880-2017. Cieplej było jedynie w roku ubiegłym: +0.99K, co było związane z trwającym jeszcze wtedy podwyższeniem temperatur globalnych wywołanym przez El Niño 2015/16. Wszystko wskazuje na to, że również wrzesień będzie globalnie miesiącem bardzo ciepłym, choć z pewnością nie widać tego obecnie za oknem.  Wiele wskazuje na to, że tak wysokie anomalie temperatury stały się już sprawą codzienną (comiesięczną).

Ponownie nie udał się szumnie przez niektórych zapowiadany “Armagedon” – minimalny zasięg pokrywy lodu dryfującego Arktyki był nieco wyższy, niż przed rokiem. Stan lodu arktycznego jest zły, ale o żadnym armagedonie w żadnym razie być mowy póki co nie może. Postępujące Globalne Ocieplenie najprawdopodobniej doprowadzi w końcu do zaniku tego lodu, stanie się to jednak zapewne najprędzej w przyszłej dekadzie.

Wstępne analizy września wskazują, że jego anomalia może być nieco niższa od sierpniowej i wynieść około 0.8K. Bieżący rok ma zatem bardzo duże szanse na to, by być drugim najcieplejszym w historii pomiarów. Poniżej wykres anomalii temperatur globalnych oparty o analizę modelu GFS (Źródło: http://www.karstenhaustein.com/climate.php).

W ostatnich dniach września prognozowane jest największe tego roku ochłodzenia na półkuli południowej, gdzie anomalia temperatury spadnie do około -0.12K. Jednocześnie bardzo ciepła ma być półkula północna, gdzie ostatnie anomalie sięgają +1.0K. Za ochłodzenie na półkuli południowej odpowiadać będą bardzo niskie temperatury na kontynencie antarktycznym, gdzie anomalia temperatury września ma spaść do -2.6K, a w pojedynczych terminach nawet do -5.5K. Poniżej mapa przedstawiająca rozkład prognozowanej anomalii września na Antarktydzie (Źródło jak wyżej).

Co ciekawe, ponownie mocno spada zasięg pokrywy lodowej Antarktyki, który jest obecnie niemal najniższy w historii (dla 21-22 września). Najprawdopodobniej dowodzi to jedynie tego, że za zasięg ten odpowiada nie tylko anomalia temperatury, ale też inne czynniki, jak na przykład rozkład i siła wiatrów, czy anomalia temperatury wód Oceanu Południowego. Poniżej: zasięg lodu dryfującego Antarktyki w 2017 na tle innych lat w erze satelitarnej (JAXA).

Mamy tak ciepło jak w ostatnim interglacjale. Czy trzeba już panikować?

Mamy tak ciepło jak w ostatnim interglacjale. Czy trzeba już panikować?

Tuż przed Sylwestrem użytkownik (nomen omen) Sylwester zapytał na tutejszym blogu:

Przepraszam, że nie na temat ale mam pytanko. Ile globalnie obecnie brakuje nam do okresu ciepłego Emskiego? Pytam Piotra lub kogoś kto to wie. Z góry dzięki.

Chodzi o poprzedni interglacjał 129 do 114 tys. lat temu (Last Glacial Interglacial = LIG, zwany dawniej Eemskim). Odpowiedziałem, że było wtedy cieplej niż w okresie przedprzemysłowym o 0-2 C, a obecnie jesteśmy już o 1 C cieplejsi niż w XIX wieku, więc w przybliżeniu musiało być wtedy podobnie (plus minus jeden stopień).

Zabawne, ale właśnie w tym tygodniu ukazał się w Science artykuł tłumaczący to dokładniej na podstawie paleodanych o temperaturze wody oceanicznej [1]. I co się okazało?

Read More Read More

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com